LA SETE NERA (H MΑΥΡΗ ΔΙΨΑ)

πΕΦΤΑν ΤΑ φΎΛΛα σαν φθινόπωρο,
μα ήταν ήδη ο χειμώνας
μΕς τα στενά σοκάκια ξύριζε ένας άνεμος
ο ίδιος που πάγωνε και ερήμωνε πλατείες.
τΟ κρύο γλύστραγε πάνω στο πανοφώρι
και η ερημιά που πέρναγε ολόγυρα με ταχύ βήμα
άΦηνε το μάτι πεινασμένο και την ψυχή να λαχταρά τ`απρόσμενο
την κάθε τυχαία γνωριμία...
Περπατώντας αργά μες την Πόλη,την έρημη πια,ο φιλήσυχος πολίτης,
γινόταν ολοένα και πιο μόνος ολοένα και πιο άγριος,
έχωντας χαρίσει για πάντα την θαλπωρή του σπιτιού σε όλους τους υπόλοιπους
χωρίς να ζητήσει κανένα μα κανένα αντάλλαγμα....

Comics Noir

Comics Noir
Αυτός που βγήκε απ`το μαυρόασπρο κόμικς
τριγύρναγε σ`έναν έγχρωμο κόσμο.

Προτιμούσε την νύχτα που έκρυβε τα χρώματα
καθώς και την βροχή που μούντωνε παντα.

¨Οταν τον ρώταγαν από που είναι απάνταγε,
"Εγω βγήκα από ένα ασπρόμαυρο κόμικς"
και έκπληκτοι καθώς τον άκουγαν οι άλλοι
τον αγνοούσαν ενοχλημένοι καθώς είναι άσχημο
να σου θυμίζει κάποιος ότι σύντομα μπορεί
να αλλάξει η σελίδα...

God in trance

Δασκάλεψες το μπλε να γίνει παλ,
τούπες πως το πιο μουντό φέρνει μελαγχολία.
Με ζήλο διέταξες το πορτοκαλί να γίνει κόκκινο χρυσό.
Ένωσες το μπλε με κόκκινο χρυσό και έγινε το μωβ του πένθους.
Έφτιαξες με πνοή και νερό τα σύννεφα
και με την βοήθεια του αέρα έστησες κάστρα με πολεμιστρες,άλογα,
σημαίες που παιζαν στον άνεμο,φράκτες και λαβυρίνθους,ουράνιους θρόνους.
Έμπλεξες με γαλάζιο και κίτρινο το πράσινο ουρανί και με κατάλληλες μαεστρικές
κινήσεις τοποθέτησες τον ήλιο ανάμεσα
να καίει,
και να δίνει ζωή ανάμεσα στα χρώματα.

Και κάπως ετσι έφτιαξες το πρώτο σου,
ηλιοβασίλεμα..

La ai luoghi piu lontani (Εκεί στους πιομακρυνούς τόπους)

Me ne andro in una giornata di pioggia

Θα φύγω μια μέρα βροχερή

Μi perdero dentro una nebbia infinita

Θα χαθώ μέσα σε μια ατέλειωτη ομίχλη

Volero la,ai luoghi piu lontani,

Θα πετάξω εκεί,στους πιο μακρινούς τόπους,

trascinato dal vento.

παρασυρμένος απ`τον άνεμο.

Cavalcero l`un lampo dopo l`altro

Θα καβαλήσω την μια αστραπή μετα την άλλη

e calpestero il ponte piu grande del arcobaleno.

και θα διαβώ το πιο μεγάλο ουράνιο τοξο.

Nelle tempeste piu grandi,saro la,

Στις πιό μεγάλες καταιγίδες θα είμαι εκεί,

nel mezzo..

στην μέση..

Remarro da solo per secoli e faro tutto cio

Θα μείνω μόνος για αιώνες και θα κάνω

che mi portera la liberta.

οτιδήποτε με οδηγήσει στην ελευθερία .

Ma non tornero mai piu dietro..

Αλλά δεν θα γυρίσω ποτέ πια πίσω...

Oι νάνοι του έρωτα

Ψάχναν την αγάπη
για να αγαπηθούν,
βλέπωντας σκιές μες την σπηλιά τους.

Κυκλώθηκαν απ`αλήθειες
μα στο τέλος ξέφυγαν..

Υποτάχθηκαν στην έπαρση,αμάγαλμα σκουριάς με κάρβουνο.
Ξεχασμένοι για πολύ καιρό στους εαυτούς τους...
...για πολύ καιρό...

Χωρίς δισταγμό μα απ`οκνηρία,αφέθηκαν έρμαιοι με ορμή
σηκώνοντας ψηλά μα μόνο τώρα πια μεσίστια
τις σημαίες τους
κάτω απ`τον ήχο μιας κασσέτας λυωμένης ,, απ`τον
ήλιο.

HELIASTER

Το φώς δεν σ`άφηνε να δείς.

Κρυμμένος πίσω απ` τις παλάμες.
Χαμήλωσες και έπεσες στα γόνατα,
Απέστρεψες το βλέμμα σου αλλού,
πεθύμησες το σκότος.

Μετάνιωσες που ζήτησες τα πιο πολλά απ`ό,τι μπορούσες..

Με μια βαθειά αναπνοή αφέθηκες
και δώθηκες στο φώς και φώς γινήκαν όλα!

Πιό λαμπερό απ`το λαμπρότερο
πιό άσπρο διάφανο απ`τ`ασπρότερο,
και ένιωθες και ας μην υπήρχες,
ταξίδευες και ας μην κουνιόσουν..

Απλώθηκες παντού και ήσουν τα πάντα....

Μαζεύτηκες μονάχα κάποιες αιωνιότητες μετά
Ευτυχισμένος,φωτεινός για πάντα

Κομμάτι και ψηφιδα φωτός μέσα στο φως/
Ατέλειωτη αγάπη

Εσυ
ένα μικρό Ηλιάστερ

ΓΝΩΣΗ

ΓΝΩΣΗ

Οχληρό φορτιο ,

καυγάς απο δυό απρόθυμους,

Τι κρίμα να γνωρίζεις ό,τι νόμιζες..