Προς την αυτοδυναμία

Έκανα ένα κόμμα,κάλεσα τον θείο μου,τον μπατζανάκη μου,τον γιό τον μπάσταρδο της ανηψιάς μου,τον μπάρμπα του Λευτέρη του περιπτερά που παίρνω τσιγάρα.
Η αρχή μας ήταν "Οι ΕΜΕΙΣ ".
Πήρα 31%.

Ξαναέκανα ένα κόμμα για να έχω αυτοδυναμία.
Κάλεσα μαζί και τον δικό σου μπατζανάκη,τον δευτεροξαδελφό σου,την ΔΕΛΤΑ της γειτονιάς σου,τον καντηλανάφτη της εκκλησίας σου.
Το ονόμασα "ΕΣΕΙΣ".
Πήρα 31%.Οι προηγούμενοι είχαν φύγει.



Σκέφτηκα δε πα να μη πώ,θα το αντιμετωπίσουμε ταξικά το θέμα.
Συσπείρωσα όλους αυτούς που θέλαν να ζούν σε βάρος των άλλων.
Πήρα 49%.Παρα λίγο σκέφτηκα.




Ξανασυσπείρωσα όλους αυτούς που δεν θέλαν να κάνουν τίποτα.
Πάλι 49%.Γαμώτο.






Ξαναδοκίμασα και πήρα μαζί μου τους απλούς,αφού υποσχέθηκα ότι θα κάνω μόνο συλλογικά ρουσφέτια για 100 άτομα και πάνω.
Πήρα 6%.Πήγαινα απ` το κακό στο χειρότερο.





Kατάφερα και ένωσα τους καθαρά ιδεολόγους απ` τον κάθε χώρο και το ονόμασα "ΑΥΤΟΙ".
Πήρα 1%. Πανωλεθρία.








Τότε σκέφτηκα και έκανα ΤΟ ΚΟΜΜΑ.Το ονόμασα" Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ"
και σάρωσα τις εκλογές.
Πήρα 94%.


Ικανοποιημένος την κοπάνησα σ`ένα ωραίο νησάκι,αφήνωντας τους ιστορικούς να εξιστορήσουν στο μέλλον την πολιτική μου επιτυχία, και τους συμπολίτες μου να ρίχνουν μπουκέτα ο ένας στον άλλο για να βρούν μια θέση στον ήλιο...

Πολύ καλά κρυμμένος στον χώρο και στον χρόνο

Ο φασισμός είναι η αναβίωση και η νοσταλγία κάποιου παρελθόντος.






Ο κομμουνισμός είναι ο μεσσιανισμός για ένα απώτερω μέλλον.









Ο σοσιαλισμός είναι αυτό που ίσως θα βρισκόταν στο σε λίγο.







Ο νεοφιλελεθευρισμός είναι αυτό που κάνω τώρα μπας και την γλιτώσω.









O αναρχισμός είναι η φύση του ανθρώπου απ`την εποχή των σπηλαίων και για πάντα.









Αυτός ο τρομαγμένος ο ουμανισμός που στο διάολο κρύβεται?

Ρίξε και άλλο κάρβουνο

Υπέρπυρα τα νέφη σκέπαζαν εντέλει την μαυρίλα.
Στις πιό δυνατές σου καταιγίδες,καταστάλιαζαν.
Και εσύ που όλα τα αρνήθηκες,απλώς και μόνο για να τα υποστείς όλα,δεν κόπιασες ακόμη απ`τον κάματο,μα μόνο απ`την μονοτονία.



Αυτή που τώρα σ`έκανε να περιμένεις και τις καταιγίδες και τις δυσκολίες απλώς και μόνο για να μην βαριέσαι.






Τι κρίμα όμως που και η δυσκολίες ήταν απ`αυτές τις απλές και τις ανθρώπινες που τυρανάνε τους θνητούς και τους μικρούς και που σαν τις νικάς δεν κρύβουν μεγαλεία αλλά υπάρχουν μόνο και μόνο για να σου θυμίζουν ότι είσαι ακόμα πολύ μικρός????

Παρακαλώ πληρώστε το αντίτιμο

Σαν πήρανε μπροστά οι μηχανές του πλοίου και η απόστασημεγάλωνε οργιά με την οργιά,
`αχ τι ωραία νάχαμε ήδη φθάσει,τι καλά ναμαστε ήδη μακρυά,σ`ένα ταξίδι που ποτέ να μην είχε αρχίσει,σ`ένα ταξίδι που νάχε ήδη γίνει από παλιά.

Πειρατές

Οι πειρατές των αλικών σου ονείρων,σουφροκοίταζαν,φυλώντας τα νώτα τους απ`το μέλλον.
Και ενώ εσύ πυργόβλεπες πάνω στις επάλξεις,λαγούμιαζαν ,αργά αλλά σταθερά,τον ακρογωνιαίο σου λίθο.
Περίμεναν την τρίτη αναλαμπή και σαν στραφτάλισε το μάτι σου,σου πήραν την γυαλάδα,το στραφτάλισμα και σου άφησαν τα όνειρα στιλπνά ,χωρίς χρώμα να στοιχειώνουν το πυραυγές των ελπίδων σου τέλος.
Και εσύ τότε πεισμώνωντας με βιαστικές κινήσεις ντύθηκες πειρατής.
Στο λυκαυγές των επιθυμιών σου,άνθησε μια τελευταία,αυτήν που την πότησαν οι βροχοπτώσεις της ανάγκης και η απύθμενη πλησμονή των χαρών.
Τελικά χουζούρευες απλά στον καναπέ ψάχνωντας τις παντόφλες.

Eκεί

Εκεί ανάμεσα στις δυό γραμμές-σειρές από φώτα.
Εκεί που μύριζε κατάχνια,αποφορά φεγγαρι...
Εκεί μες στα πλευρά των πλέον δυνατών σου εγχειρήσεων.
Μες στην παλιά την χώρα.
Μες της πάλης την χαρά.
Στερνή, μικρή χαρά.

The eyes of "nulla"

Tra isole e isolette,una luna che sparisce,
in questa febre,non ce di che...
Sfamati tra la gente ,una scopata inaspetabile ti auguro d`avere...
Cosi ti aspetto in angosia tra l`una e l`altra:
non ce nessuno che ti guarda,cosi vicino,
pieno di "nulla".