Η υποξία ενός ανερμάτιστου εγώ.

Οι μπλε μικρές κηλίδες αναδύονται σιγά...
Σαν τις σκέψεις και αυτές,στην αρχή σιγά σιγά ,μέχρι να μωβήσουν...
"Εγώ Ειμί",βροντοφωνάζει για να εισακουστεί παρά αυτού...
"Και αυτό το ξέρω,διότι σκέπτομαι" ,επαναλαμβάνει μονήρης και εριστικός...
" Άρα υπάρχω", συνεχίζει..Και καβαλάει το πεζοδρόμιο..
"Άρα υπάρχει και το πεζοδρόμιο",σκέπτεται...
Μετά το ρωτάει δυνατά..."Υπάρχεις?".
Το πεζοδρόμιο δεν του απαντά.
"Μα πως να υπάρχει?",συλλογίζεται,"αφού Δεν σκέφτεται..."
Ως συνήθως παρασύρεται στις σκέψεις του,έχει μάθει από μικρός να σκέπτεται πολύ για να υπάρχει περισσότερο από τους άλλους,καθότι αφού υπάρχεις όσο σκέφτεσαι,πως θα υπάρξεις περισσότερο?
Γίνεται με το πέρας του χρόνου περισσότερο χαμένος στους συλλογισμούς του..
Όλα είναι πλέον ένα μαθηματικό και διανοητικό πρόβλημα..
Και σκέφτεται πλέον για τα πάντα,δεν αφήνει τίποτα να μην το σκεφτεί,ακόμα και οι πιο παράξενες σκέψεις είναι καλοδεχούμενες,τουναντίον τις προκαλεί γιατί έτσι θα μεγαλώσει η ίδια του η ύπαρξη,και περνάει ο χρόνος...αλλά και αυτό το σκέπτεται και το γνωρίζει,άρα δεν τον νοιάζει.
Δεν σκέπτεται μόνο όταν περνάει τον δρόμο ,γιατί μια φορά κόντεψε να τον πατήσει αυτοκίνητο,οπότε το σκέφτηκε ,και αποφάσισε να μην σκέπτεται όταν περνάει τους δρόμους..
Σκέπτεται πολύ και δυνατά,σε βαθμό που τον πονάει το μυαλό του..
Αλλά η βασική του σκέψη είναι πάντα αυτή..
"Εγώ ειμί"
και λύνει όλα τα προβλήματα με αυτόν τον τρόπο,με την σκέψη.
Όλα τα αντιμετωπίζει με την σκέψη.
Βέβαια μεταξύ μας,νομίζει ότι τα αντιμετωπίζει,καθότι η απορρόφηση από την σκέψη δημιουργεί μια τάση για καταστολή της δράσης,και πολλές φορές οι λεπτομέρειες των προβλημάτων που εστιάζει τον αποπροσανατολίζουν από την ουσία του προβλήματος,αλλά και αυτό με την σειρά είναι μια άλλη σκέψη.
..Χμμμμ...
Μετά σκέφτηκε ότι και όλοι αυτοί οι άλλοι σκέφτονται,ναι, όλοι αυτοί που τον περικύκλωναν,και μετά με μια δυσφορία αναρωτήθηκε αν σκέφτονται και αυτοί οι άλλοι πιο καλά και πιο πολύ από αυτόν,και αυτή η σκέψη ομολογουμένως δεν του άρεσε καθόλου...
"Άραγε τι να σκέφτονται?"
Και αφού περάσαν χρόνια να κατανοήσει την σκέψη και των άλλων,παρατήρησε το βασικό μοντέλο και πηγή της σκέψης και των άλλων..
Αυτό το "Εγώ ειμί"..
Και με την ανακάλυψη αυτού του κοινότοπου μοντέλου,είχαν ήδη περάσει αρκετά χρόνια σκέψης,πήγε στο διπλανό μπαρ,ήπιε 4 ποτήρια ουίσκι και αφού ζαλίστηκε αρκετά πήγε σπίτι,ξάπλωσε και αποφάσισε να κοιτάει για το υπόλοιπο το ταβάνι...

At the unbearable point beside trust....

While you were in the magnificent sight of conflict,as collateral damage...

At the irrevocable point beyond any reasonable doubt...

In the unbearable situation where trust is reversing to knowledge..

At the edge of humans vanity...

You found me there, but just for a while...



As a refrain of a song,

In the abscense of abscenses..

In a sparkling glance of inspiration,

and as the sum of all inconviniences..

You had already found me, but just for a while...

But you will never find me where you have just sat,

lazing there,

.... at the point beside trust...

Αθέμιτος ανταγωνισμός...

Εδώ και καιρό σκαρφίζομαι στο μυαλό μου συγγραφικά παιχνιδίσματα.Φταίει το κλίμα και αυτή η ανακατωσούρα που γεννάει ζοφερές ιστορίες με γκόλεμ και οράματα,παρακρούσεις και εκφάνσεις διεστραμμένων μυαλών που γίνονται πραγματικότητες σε ρυθμούς ΑcDc...
Αλλά μια λαχτάρα μεγάλη που γεννιέται κάθε μέρα μέσα μου και σκάει κάθε βράδυ είναι αυτή που με στοιχειώνει τα τελευταία χρόνια....
Θέλω να γράψω ένα βιβλίο,αλλά όπως κάθε ματαιόδοξος δεν θέλω ένα οποιοδήποτε βιβλίο με μια οποιοδήποτε ιστορία..
Θέλω κάτι που θα ταράξει τα νερά...
Θέλω να σκεφτώ ένα..απαίσιο βιβλίο.
Ένα λιβελογράφημα,'ένα αίσχος για την ανθρωπότητα...
Θέλω να σκεφτώ το πιο εμετικό βιβλίο που γράφτηκε ποτέ,όπου όλοι οι ήρωες του είναι πουλημένοι,εξαθλιωμένοι ψεύτες,απατεώνες της χειρότερης υποστάθμης...
Θέλω ένα βιβλίο που όποιος θα τόλμαγε να το διαβάσει , θα ξέρναγε απ`την πρώτη γραμμή,να έμενε άφωνος από την αναίδεια και την μιαρότητα της σκέψης του..
Μια ωδή στην υπέλιξη του ανθρωπίνου είδους,φτιαγμένο από ψεύτες,ρουφιάνους ,σήριαλ κίλερ που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η πάρτη τους και δεν διστάζουν να καταστρέψουν ,να κοροϊδέψουν,να ληστέψουν τον διπλανό τους υπακούοντας μόνο στα ένστικτά τους...
Θέλω και προσπαθώ να γράψω ένα τραχύ βιβλίο που να ψεύδεται ασύστολα από την πρώτη γραμμή,να είναι βλάστημο και να αιτιολογεί τις πράξεις των ηρώων του με σαθρά επιχειρήματα..
Ήθελα εδώ και καιρό να τ`αρχίσω,
και έφαγε πολύ ενέργεια απ`την σκέψη μου,
αλλά πως θα τα καταφέρω όταν η τηλεόραση ανεβάζει τον πήχη ,
τόσο μα τόσο ψηλά?

Oι ηλίθιοι υποφέρουν καλύτερα.....

Έμειναν και οι ίδιοι έκπληκτοι....Κανείς δεν πίστευε ότι θα φερόντουσαν με αυτόν τον τρόπο΄
σε έναν ολόκληρο λαό και κανείς δεν θα τόλμαγε να αρθρώσει κουβέντα.Το μακρόχρονο πείραμα όχι μόνο είχε πετύχει αλλά η επιτυχία του ήταν πέρα για πέρα ολοκληρωτική...Μεγάλος ψυχολόγος ο Pavloff..
Το σχέδιο είχε ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια και κανείς δεν περίμενε από την ομάδα να έχει τόση μεγάλη επιτυχία.Βέβαια οι μυστικοί τους σύμβουλοι τους είχαν περιγράψει από την αρχή τα στάδια και το αποτέλεσμα αλλά κανείς δεν περίμενε και από τους ίδιους μια τέτοια εξέλιξη...Το τελικό στάδιο ήταν αυτό..Η τελική πρόκληση, αυτό θα έδινε σε όλους την δυνατότητα να δούν κατα πόσο τα υποκείμενα θα αντιδρούσαν η θα υπέμεναν και αυτή την ύστατη δοκιμασία και υποτίμηση της νοημοσύνης..
Το κόλπο είχε στηθεί καλά επικοινωνιακά,όλοι οι ειδικοί θα συμφωνούσαν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση παρά η γενικευμένη ανέχεια και ο αποθησαυρισμός των υποκειμένων από την ατομική τους περιούσία εν ονόματι ενός γενικού καλού και της ίδιας της κρατικής οντότητας..Όλοι θα έπρεπε να δουλέυουν ακόμα περισσότερο για ακόμα λιγότερα,παραδομένοι στον κρατικό μόρφωμα που είχε μεταλλαχθεί πλέον σε τέτοιο βαθμό απο την "παρέα" τα τελευταία χρόνια ώστε σε τίποτα να μην θυμίζει τον σκοπό για τον οποίο δημιούργήθηκε το κράτος..Αλλά έτσι γίνεται όταν εναποθέτεις την περιουσία σου και τον μόχθο σου σαν βλάκας και χωρίς καμμία ασφαλιστική δικλείδα στον οποιονδήποτε...
Έτσι όλα είχαν ετοιμασθεί για την τελευταία πρόκληση.Τα μέτρα θα ανακοινώνονταν αργά και προεπισκοπικά ώστε να μπορούν να βολιδοσκοπηθούν οι διαθέσεις,σε περίπτωση που θα υπήρχαν αντιδράσεις θα υπήρχε πάντα ο ελιγμός της οπισθοχώρησης από τις αρχικές θέσεις και δηλώσεις..Αν βέβαια υπήρχαν αντιδράσεις...Οι ψυχολόγοι είχαν αποφανθεί ότι πρώτα θα διοχετεύονταν μαζική "νοβοκαίνη",ώστε να "μουδιάσουν" αρκετά τα υποκείμενα,μετά μια "έσανς" φόβου και τέλος η κοινή παραδοχή από τους ειδικούς περί της αναγκαιότητας της λήψης των μέτρων....
Έτσι και έγινε,εκτός από άναρθρες ασυντόνιστες μουδιασμένες κραυγές δεν ακούστηκε τίποτα...'Ολα εξελίχθηκαν φυσιολογικά..Πολλοί μάλιστα από τα υποκείμενα αισθάνθηκαν και ενοχές για το ατόπημα να μην εμπιστευθούν την περιουσία τους στο "κράτος" το οποίο έτσι και αλλιώς τους φρόντιζε κατάλληλα...
Και ουδείς δεν πρόλαβε να αρθρώσει λέξη...
Παρά μόνο κάτι βαρυγκόμιες ακούστηκαν που εκτονώθηκαν σποραδικά,στα πάνελ της τηλεόρασης...

Μια ευχή σαν ένα ακόμα σλόγκαν,θα πειράξει...

Σε αυτή την εποχή που ο χρόνος τρέχει παραχρήμα και η ιστορία έγινε αστερίσκος στις υποσημειώσεις των ταμπλόιντς...

Στον χωροχρόνο αυτό που παγιδεύσαμε χαρές και ελπίδες,

σ`αυτό το μερτικό του αιώνα που χτίσαμε με την αποπομπή του ήθους απ`τις ευχές μας.

Ας ευχηθούμε ακόμα μια φορά τιμώντας τα`αυτονόητα που απλώς υφέρπουν σαν ανάμνηση παιδιού μέσα σε κρίση πυρετού.

Και ας ευχηθούμε σωστά,κοιτάζοντας στα μάτια τις ευχές μας....

La tendenza dei fiumi rovesciati...

Varie e ambie onde,
saluti che gallegianno,
non ce un altro fiume..
Ma nottando la,nelle aque profonde di te,ho trovato la verita...

Έκλειψης Ηγετών...Aρχή λαού....

Πολλοί μίλησαν για τέλος της ιστορίας,για το ότι στην εποχή μας δεν υπάρχουν πλέον ικανές ηγετικές μορφές να συσπειρώσουν κάτω από το προσωπικό τους όραμα και μύθο μάζες,για να ανατρέψουν ,να αλλάξουν τον ρου και την εξέλιξη των πραγμάτων,να μετασχηματίσουν κοινωνικές πραγματικότητες και να μας οδηγήσουν σε καινούργιους ατραπούς. Πολλοί επίσης επισήμαναν ότι αυτό συμβαίνει γιατί τα μέσα μαζικής πληροφορίας και η εικόνα του ηγέτη τίθεται κάτω από τον συνεχή φακό και παρακολούθηση μετατρέποντας το παραμικρό ελάττωμα και ολιγωρία σε μια προβολή της τρωτότητας και των αδυναμιών του,πράγμα που τον κατεβάζει στο ίδιο επίπεδο με μας και στόχο κριτικής σαν να είναι ο γείτονας μας,και αυτό ..ισχύει φυσικά. Είναι εύκολο πλέον για τον καθένα να δει ότι ο πολιτικός αρχηγός δεν είναι κάτι παραπάνω από χιλιάδες άλλους συμπολίτες του που έχουν μορφωθεί,έχουν τελειώσει πανεπιστήμια,έχουν ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο. Οπότε πλέον δεν μένει τίποτα άλλο για την ανάδειξή των ηγετών αλλά μόνο ένα κλειστό κύκλωμα κομματικής εξουσίας,μιας και τα κόμματα παραφράζοντας τον συνταγματικό τους ρόλο για την ανάδειξη της βουλήσεως του λαού,απλώς ποδηγετούν και επιβάλλουν τις απόψεις τους στον λαό καθώς όσοι είναι μέσα σε ένα οποιοδήποτε κόμμα θα πρέπει αναντίρρητα να συμφωνούν με τις αρχές του κόμματος που τους φιλοξενεί. Έτσι δεν υπάρχει και ταυτόχρονα θέση για κάποιον που θα ήθελε ενδεχομένως να συνδυάσει κάποια πράγματα που του φαίνονται λογικά από διάφορους χώρους σε μια ενιαία γραμή.Δεν αφήνουν στην ουσία να υπάρξει το μέτρο και η ενδιάμεση λύση στην πολιτική ζωή καθώς οι γραμμές διαχωρισμού είναι ξεκάθαρες και αλλάζουν στο ελάχιστο ,βλέπε πολιτική ατολμία,και υποκριτικά για να τσιμπήσουν όσους ψήφους χρειάζονται ...για τον επόμενο γύρο.΄Άλλωστε αυτό είναι το ζητούμενο...η πόλωση και οι ξεκάθαρες γραμμές από τον αντίπαλο..Για αυτό άλλωστε και η πολιτική έλλειψη και κρίση..Κανείς δεν τολμάει να προβεί σε μια μείξη των θέσεων που να αντικατροπτίζει τις αληθινές ανάγκες του πολίτη...Η δεξιά θα θεοποιεί μια αναρχία των αγορών χωρίς υψηλό κοινωνικό προστατευτισμό,ο σοσιαλιστής θα ευαγγελίζεται την ισοκατανομή του πλούτου,την κοινωνική δικαιοσύνη και τα επιδόματα που θα τα ξαναπαίρνει για να μπορέσει να λειτουργήσει η κρατικιστική του άποψη των πραγμάτων που θέλει ένα κράτος ρυθμιστή των πάντων και η αριστερά ακόμα χειρότερα θα επιθυμεί την κατάρρευσή των αγορών ,την σύνθλιψη του κεφαλαίου ώστε να μοιράσει ισομερώς τι?Μάλλον την φτώχεια. Εκεί στέκεται ανάμεσα ο πολίτης ο οποίος δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν μπορούν τέλος πάντων αυτοί οι άνθρωποι να βρουν μια λύση πάνω στα υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζει και την εξεύρεση λύσεων....για όλους..Μα καλά μετά από τόσα χρόνια κρίσεων και προβληματισμών δεν υπάρχουν πρακτικές λύσεις για όλους τους τομείς της καθημερινότητας μας?Δεν έχει μπορέσει όλη αυτή η διανόηση να λύσει θέματα και να βρει αρχές και θεσμούς που να μην αφήνουν κανέναν χωρίς φωνή,χωρίς εκπροσώπηση από την κοινωνία..Να μην ωθούν κανέναν να αισθάνεται κοινωνική αδικία,αηδία,έπαρση,απομόνωση..Όλοι αυτοί όχι μόνο δεν βρίσκουν λύσεις αλλά καθημερινά δημιουργούν και καινούργια προβλήματα στους ανθρώπους και στους πολίτες μέσα από τον παραμορφωτικό φακό που βάζουν τους πολίτες να εστιάζουν στα προβλήματα και αυτός ο φακός λέγεται κομματική γραμμή. Μέσα λοιπον από αυτόν τον μηχανισμό αναδεικνύονται οι σημερινοί ηγέτες οι οποίοι σαν άλλοι Πάπες δεν μπορούν να αλλάξουν τίποτα πέρα από την ανακοινωθείσα και διατυμπανισθήσα ιδεολογική γραμμή αλλά έχοντας τον συμβολικό ρόλο του προκαθήμενου δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να λεν τις βλακείες που ευαγγελίζονται η κάθε κομματική κλίκα της επονομαζόμενης κομματικής επιτροπής,όντας δέσμιοι των αρχών του κάθε κόμματος που θεσπίστηκαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια και αποτελούν στην ουσία τους ένα αναχρονισμό και μια οπτική του σήμερα μέσα από την οπτική των αρχών του 20αιώνα..Όμως οι κοινωνίες τώρα μετασχηματίζονται με πολλοί γρηγορότερους ρυθμούς και η πληροφορία διαδίδεται επίσης με άλλους τόσους ενω αυτοί οι δύσκαμπτοι βρόγχοι δεν δύνανται στην ουσία να τους ακολουθήσουν,ούτε καν το κράτος και οι μηχανισμοί του. Όλοι λοιπόν ανεξάρτητα από τις θεωρητικολογίες βρίσκουν ένα μεσοβέζικο προκάλυμμα για να καλύψουν τις πράξεις τους και τις ανάγκες,χωρίς κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο αλλά μέσα από την τρέχουσα ανάγκη και η ιδεολογία καταλήγει ένα αδιόρατο όραμα,μια μεσσιανική ιδεοληψία που κάποτε θα ευοδωθεί.

Πρέπει να τελειώσει όλο αυτό το παραμύθι που στήρίζεται στις πλάτες όλων και που πλέον φαίνεται η ανεπάρκεια του σε κάθε τομέα...Όντως οι ηγέτες δεν υπάρχουν,αλλά δεν υπάρχουν για έναν και απλό λόγο...Γιατί δεν ΧΡΕΙΆΖΟΝΤΑΙ..Οι κοινωνίες πλέον δεν αποτελούνται από ηλίθιους και υποτελείς. Οι Έλληνες κατεξοχήν ένας διανοητικός λαός που ο καθένας από μας έχει και άποψη και γνώση των προβλημάτων του πολύ καλυτερα από τον από πάνω που οριζεται μέσα από το κομματικό κονκλάβιο θα μπορούσε πολύ απλά να έχει οποιαδήποτε θέση μέσα σε αυτούς τους μηχανισμούς και ακόμα και να κατάφερνε καλύτερα όσον αφορά την λήψη αποφάσεων για απλά πράγματα ,ακριβώς επειδή τα βιώνει..

Δεύτερον ζούμε σε μια εποχή που ξεμπροστιάζει την υστεροβουλία και την αδιαφορία των μηχανισμών αυτών πάνω στους πολίτες..Δεν υπάρχει καλύτερος χρόνος για την δημιουργία μιας κίνησης,έστω μέσα από ένα κόμμα η οποία δεν θα έχει καμιά σχέση με τις ήδη υπάρχουσες δομές των κομμάτων .Ένα κόμμα που δεν θα έχει καν επιτροπές αλλά όλα τα μέλη του θα είναι επιτροπή και που οι αρχές του θα αλλάζουν κάθε φορά κατά βούληση των μελών του..Αυτό που θα προάγει μέσα από την άμεση δημοκρατία τις απόψεις και την θέληση του συνόλου. Και αυτό πλέον είναι εφικτό...Δεν θεωρώ ότι έχουμε κανέναν ανάγκη να μας εκπροσωπεί,πρέπει απλώς να έχουμε ένα κράτος που θα απαρτίζεται από συμπολίτες μας ταγμένους στο να εξυπηρετούν την θέληση μας και τίποτα παραπάνω,γιατί όλα τα άλλα είναι αχρείαστα. Και δεν μιλάω μόνο για το απαράδεκτο της έλλειψης δημοψηφισμάτων αλλά ακόμα περισσότερο γιατην φενάκη της όλης δομής του κρ'ατους που δημιουργεί συντεχνίες,κύκλους συμφερόντων και γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που όχι μόνο συνθλίβουν παρά την θέληση του τον πολίτη αλλά δεν του λύνουν κανένα μα κανένα πρόβλημα.Ο δε πολίτης έχει εθιστεί πλέον στο να κατηγορεί αλλά και να συμμετέχει απαθής σε αυτό το δράμα..Το σύστημα έχει ενισχύσει τον εγωισμό του καθένα μας σε μεγάλο βαθμό ώστε να αποδυναμώσει οποιαδήποτε κοινωνική συλλογική δράση και να μπορεί αν ασκεί εξουσία επ`αόριστον αλλά αυτό ακριβώς είναι και η αχίλλειος πτέρνα του. Δημιούργησε από μόνο του τις συνθήκες για τον μετασχηματισμό μέσα απο την ανάδειξη της ατομικότητας.Στην Ελβετία γίνονται 340 δημοψηφίσματα τον χρόνο μέσα από το ταχυδρομείο...Εδώ βλέπουμε δήμους 1000 και 2000 κατοίκων οι οποίοι εκλέγουν δημάρχους που κάνουν ότι θέλουν για τέσσερα χρόνια και κανείς πολίτης δεν μπορεί να εκφραστεί και να εναντιωθεί στις αποφάσεις τους αλλά καταλήγουν στο να δημιουργούν τοπικές κλίκες εξουσίας που εκμεταλλέυονται την δύναμη που τους δίνει ο ίδιος ο κόσμος..Και είναι εκνευριστικό..

Πλέον θεωρώ ότι η κοινωνία πρέπει να συνδιαλέγεται απόόμμνη της και δεν χρειάζεται κανέναν να αποφασίζει χωρίς τον ξενοδόχο..
Σαν πρώτη δράση έφτιαξα μια σελίδα στο facebook που λέγεται " Ας φτιάξουμε μια Ελλάδα όπως την θέλουμε..."Και εννοώ όπως την θέλουμε Εμείς.

Και το εννοώ εμείς...Ο καθένας έχει θέση σε αυτό το πείραμα και ο καθένας πρέπει να εκφραστεί εκτός αν αισθάνεται ότι τον εκφράζει αυτή η υφιστάμενη δομή των πραγμάτων η κάποιος χώρος τον καλύπτει..Να διερωτηθεί όμως αν αυτός καλύπτει και το σύνολο της κοινωνίας,η αν θεωρεί ότι ο γείτονας του δεν έχει θέση σε αυτήν η ότι δεν πρέπει να εισακούγεται.
Αυτά και θα επανέλθω...