LIFESTYLE (ψάχνωντας την κορνίζα του καθρέπτη της ζωής μας)

Πώς είναι δυνατόν να χάνεις μιά ζωή απλώς και μόνο για να βρείς την κατάλληλη κορνίζα στον καθρέπτη της ζωής σου?
Και να κάνεις τα πάντα να ταιριάξεις τα χρώματα...
Ναί σου πάει το ροζ, αλλά δεν συνδυάζετε με αυτό το γκρί που διαλέγεις και μένει μετά από όλη αυτήν την παράλογη εμμονή.
Κοίτα και μένα,είδες τι ωραία που είναι τα γκρίζα δερμάτινα καθίσματα της Mercedeς μου?
Στο χρώμα του πάγου..
Τρέχω πιό γρήγορα από σένα επίσης.
Βέβαια ομολογώ πως το σπίτι σου είναι φτιαγμένο με μεγάλη αισθητική και κούρα.
Επίσης συμφωνώ ότι η κορνίζα θα αναδείξει το έργο σου..
Παραταύτα απορώ γιατί δεν υπάρχει κανένα έργο τέχνης μέσα.
Παραμένει κενός εδώ και χρόνια,και έχουν περάσει πολλά από τότε που άρχισες να ψάνεις την κορνίζα.
Τι περιμένεις?
Το χειρότερο απ`όλα δε, ξέρεις ποιό είναι?
Μακάρι νάχες ξοδέψει τον μισό χρόνο απ`ότι ξόδεψες για να διαλέξεις με περισσότερη προσοχή το καρφί.
Αυτό που θα κρεμάσεις τον καθρέπτη,νάναι σίγουρο ότι αντέχει,νάναι ατσαλόκαρφο βαθειά μπηγμένο στον τοίχο γιατι ξέρεις τι θα γίνει.
Αλλά τώρα κατάλαβα γιατί αφήνεις μόνο την κορνίζα και τον καθρέπτη κενό,
για να αντέξει το βάρος.
Εντέλει έχεις δίκιο ,σου πάει το ροζ...

When all the killers run out of ammo...

And suddenly you burst in,exchanged glances are freezing the instances.
Ready for the never ending dream which was going to begin in a while.

The smell of fear was the detonator which made the seconds to explode .
The hands were moving forward to the holsters unconsiously .The accumulated death silence was busted in an inner explosion.Some drops from the opened mouths were falling to the floor.The fingers were trembling in an edge of tense.The smoke was climbing to the roof mixed with rates of sun coming from the window.A human moisture escaped by the heavy breaths forfillled ,this crack of time.And not to God above but to your reflexes were hanging the future seconds, one after one.

They shooted you hard while your gun was bursting fire and fog.Then heavily hitten and alredy dropped on the floor you discovered the sence of peace which you had left behind from many years ago.
And all these,just in the moment when all the killers run out of ammo....

Starcrashers are landing in your yard.

ΑΥΤΉ
Ανύποπτα τα βλέμματα ανταλλάχθηκαν σε δυο διαστήματα σιωπής
Ο Μεφιστοφελής των ονείρων σου κούρνια σε,αγναντεύοντας από ψηλά την αποκοτιά σου.
Γιορτινές επιφάνειες αναπολήσεων ,τα θλαστικά σου τραύματα,άστραψαν σχηματίζοντας εικόνες με την μαγική χροιά των λέξεων και συνέχισες των πρακτικών της σκιάς σου ανάγνωσμα,αρχίζοντας από το Εγώ και καταλήγοντας στο πουθενά.
Πάνω στα τέσσερα αρμενίσματα της σκέψης σου αναστέναξες.
Στεγνό ατίθασο ατή,η , ελέω σου, αντίδραση,στην βιοπάλη σου ανάκρουσες με φεύγα.
Και εσύ που τ`αρνήθηκες τάχα μου όλα (μα δύσκολα),αναφώναξες στριχνά "δεν με πειράζει".
Μικρό κορίτσι,άδοξη μοίρα ,ατέλειωτη μάχη..

ΑΥΤΌΣ
RATA PACK
Αχρείαστες παραμονές στον χώρο,κολύμπαγες χτυπώντας τα χέρια.
Η μάζα που σε περιέχει και η απουσία της που θά`ναι πάντα μεγάλη.
Και οι Γρεναδιέροι σου βαδίζουν,ποδοπατούν την ησυχία,ο μαέστρος είναι ανεξέλεγκτος δεν δίνει πια ρυθμό μα μόνο το mars.Γεμίζει η καρδιά σου με έναν μονόδρομο θυμό,γιατί δεν υπάρχουν κανόνες για να κάνεις μπρος...
Αυτοδίδακτος σε όλα.
Αγόρι από μετάξι....


ΤΟ ΤΈΛΟΣ η αλλιώς ΠΑΡΑΔΌΞΩΣ ΕΠΉΡΘΕ η αλλιώς ΌΛΟΙ ΜΑΖΊ

Στις ύψιστες των πεποιθήσεων σου θέσεις αντιμάχομαι/αψίδα του Θριάμβου η λογική σου και απώλειες οι τύψεις.
Κουκκίδες στους άξονες διασταυρούμενων χ και ψ,καταρρίπτονται φλεγόμενες απ`τα αντιαεροπορικά του "έτσι είναι".Μια συνεχής αντίσταση και "μόλων λαβέ".
Διπλωματία δεν χωράει.Κλαούσεβιτς σε στήλη άλατος ανφάς,και ο πόλεμος καλά κρατούσε.
"SI VIS PACEM,PARABELLUM" και βάλε.
Οικτρή μηχανική αντίληψη σε κάθε νομοτέλεια.
Μα στο τέλος με μόλις τριάντα αργύρια θα παίζει το τσούκ μποξ γιά όλους,και αφού τελειώσουν τα δισκάκια,ανυπομονεί η σιωπή που... παραδόξως επήρθε...

Hλίου Όνειδος

Ήταν πετροκέρασο άγουρο,
μεσ`ένα ανονείρευτο όνειρο
απέραντης ερήμου.
Μια έρημος που φτιάχτηκε απ`τα χέρια μου με σκαρπέλο,αίμα και άμμο.
Και ήταν όαση πείσμα και πειρασμός η ύπαρξή του,
με κόκκινο θολό αχνό στοιχειό ίχνος φεγγάρι.
Ήταν για όλους οφθαλμαπάτη και πονηρό μετείκασμα,που μόνο του παρέμενε για πάντα.
Και ο ήλιος έβαζε τα πιο δυνατά του δόρατα και ακτίνες να το σβήσει.
Μ`αυτό έμενε ποτισμένο από κλαυθμούς και θρήνους ,νοτισμένο απ`το αίμα πεπτωκότων αγγέλων παίρνοντας δύναμη απ`τον χαμό και την σκουριά,
και ήταν για πάντα Ηλίου Όνειδος.

Πιάσε με..............

Ανέμιζε ανάρπαστο το βλέμμα σου στο χώρο,διψούσε για κενό,απεραντοσύνη και γαλάζιο.
Το άσπρο σου πουκάμισο ανέμιζε και κείνο και γέλαγες ατίθασα 'όπως μόνο εσύ γελάς,στο μέρος που ενώνεται νερό,γη και ουρανός. Εκεί θα σε αγαπήσω,όπως σε αγάπησα εκείνη την Αυγουστιάτικη βραδιά...

Μα μετά...

Ξεχάστηκες κάπου εκεί στα βάραθρα της σκέψης σου.
Ο άνεμος φυσά και σου ξεσηκώνει τα μαλλιά,τα μάτια σου θολουριασμένα λαμπερά και παρασύρεσαι μαζί τους.

Συμβαίνει στ`αλήθεια??


Τα σύννεφα σε περιτυλίγουν και σε υποδέχονται ανάμεσα τους .ενώ τα νερά και ο ήλιος γεμίζουν τις απέραντες παραλίες μιας Σανγκρί λα με χιλιάδες λαμπυρίσματα.
Και πετάς ανάμεσα απ`ουρανούς και με αφήνεις μόνο με το σώμα σου.

Αφήνοντας με αλόγιστο στην σκέψη...

Τιτανικός του λάθους

Αμάγαλμα σκουριάς τα πυρωμένα δάκρυα της βιάσης,πάνω στην παρακέντηση της πυρφόρου σου θλίψης.
Κέλευσες ανακούρκουδα τις προσταγές του νού σου.
Ρώτησες κρυφά τις τρείς αρνήσεις σου μήπως και σου γνέψουν Ναι.
Μα ο ύφαλος του Οχι σε καρτέρευε.
Αναρωτήθηκες πως να γλυτώσεις τα στενάχωρα που γυάλιζαν στο επόμενο παγόβουνο μα παραταύτα έσπευσες με "πρόσω ολοταχώς".
Και ο πλοηγός ορνιθοσκάλιζε ενδείξεις που γίνονταν κακογραμμένοι οιωνοί.




Βut what lyes beneath the lies of your fertilized clusters of vanity,is only
......a crack......

Είμαι ένας παλμός του Gong

Eίμαι ένας παλμός του GONG.







Eίμαι ένας παλμός του GONG.


Επαναλαμβάνωμαι συνεχώς με μεγαλύτερη ένταση ,

με μεγαλύτερη συχνότητα.

Σας διαπερνώ κάθε στιγμή σε κλάσματα.

Παραμένω μέσα σας σαν τριγμός δοντιών.

Όταν φεύγω με ακούτε σαν βούισμα που μένει στα αυτιά σας, σαν σφύριγμα που διαρκεί όσο του δίνετε σημασία,και όσο δεν του δίνετε..

Είναι ο παλμός της καρδιάς μου, που σημαίνει δυνατά,όλο και πιό δυνατά,
σε πιό μεγάλη συχνότητα,με μεγαλύτερη ένταση..


Είμαι ένας παλμός του GONG.

Mε χτυπήσατε από συνήθεια μα τώρα επιμένω να σημαίνω,
να σας διαπερνώ,και έτσι σας νιώθω.


Πλέον δεν έχετε ασπίδες,βρίσκομαι στο αίμα σας,στην σκέψη
σας,και σας συμπαρασύρω στον ρυθμό.






Είμαι εδώ για νας σας αναγείλλω την άφιξη.





Είμαι ένας παλμός του GONG.



Χτυπάω από εσάς για εσάς..






Είμαι ένας παλμός του GONG.






Yπάρχω γιά λίγο απλώς απ`την δράση σας..