Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

Δρατtώμενος της ευκαιρίας ταύτης,αναφέρω....


Στις καρδιές των ηρώων
δεν υπάρχουν αμαρτίες και άλλα σκευάσματα..
Αυτοί οδεύουν μπροστά,
πρωτοπόροι ,
σ`άγνωστες θάλασσες δίχως στεριές,
γλιστράνε ανάμεσά μας σαν σκιές,
που κανείς δεν τις βλέπει,
σαν χάνονται σ`έρημα
και ανυπόστατα μέρη.
Στις καρδιές των ηρώων ,
δεν υπάρχουν ελπίδες
παρά μόνο μια βράση ,
που τους πάει σε απάτητα
και κρυφά μονοπάτια.
Μια λαχτάρα για απρόσμενες ,
καινούργιες λαχτάρες
που σε όνειρο είδανε
η τάχα είχαν ζήσει?
Στις καρδιές των ηρώων δεν υπάρχει η θλίψη ,
αυτήν την ξέχασαν,
σ`αραχνιασμένα συρτάρια,
να την βρουν οι υπόλοιποι
ψάχνοντας μια σφραγίδα,
την σφραγίδα που κάποτε
θα πάρουν στο χέρι
και με χνώτο ατσίγαρο
σιγά θα φυσήξουν,
και με αυτήν θα σφραγίσουν
την ληξιαρχική τους την πράξη.
Τις καρδιές των ηρώων κανείς δεν τις ορίζει
και απρόσιτες μένουν
στα μεγάλα τα πλήθη,
γιατί αυτοί δεν μιλούν
παρά μόνο σωπαίνουν
όταν άλλοι διαλαλούν τις μεγάλες τους νίκες..
Όι καρδιές των ηρώων διαβάζονται δύσκολα
μα καλύτερα έτσι,
τις γνωρίζεις αργότερα ,
να μιλάν απ`τις πράξεις
που από τύχη μαθαίνεις,
και συχνά τις διαβάζεις
σε λιθόστρωτα πλάτη
με επιγραφές που λαξεύσαμε
εμείς όλοι οι άλλοι

και συχνά τελειώνουν,

με βαρυσήμαντες ρήσεις...

5 σχόλια:

anepidoti είπε...

δραττώμενη της ευκαιρίας ταύτης επισημαίνω....
πολύ μου αρέσουν οι ήρωές σου, πάρα πολύ...να,
μόλις τους είδα τους αναγνώρισα...μόνο τις βαρυσήμαντες ρήσεις φοβάμαι...

anepidoti είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Αναστασία είπε...

εναν μικρό ήρωα κρύβουμε όλοι μέσα στην καρδιά μας,
σ'άγνωστες θάλασσες ταξιδεύουν και σε στεριές οδεύουν μέχρι εκείνη την στιγμή που το φως θα λάμψει στα μάτια τους!!!

Μια γλυκιά καλησπέρα!

ΑΡΩΓΗ_ΝΙΚΟΣ είπε...

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι ήρωες είναι αυτοί που βγάζουν τους άλλους απο το τέλμα, είναι αυτοί που κάνουν το άλμα για να πάμε μπροστά.
θα μου άρεσε να ήμουν ήρωας το ομολογώ για την δική μου ευχαρίστηση όμως.
Καλό βράδυ HAS

HELIASTER είπε...

Anepidoti..
Συμπέρασμα...1)Δεν πρέπει να ανεβάζω post στις έξι το πρωί μετά από οινοποσία.
2)Τους ήρωες μας τους αγαπάμε μόνο όταν τους ξέρουμεμκαι καμμιά φορά δεν τους αγαπάμε αλλά τους δυσκολεύουμε ακόμα περισσότερο τα μονοπάτια΄τους από ζήλια και φθόνο γιατί δεν αντέχουμε την ακεραιότητα τους και το ασυμβίβαστο που έχουν σε σχέση με μας,πολλοί τους λέμε και ηλίθιους.Και αν δεν έχουμε τώρα ανάγκη από ήρωες δεν θα έχουμε ποτέ μια και η εποχή που διανυούμε σαν Έλληνες και σαν άνθρωποι χαρακτηρίζεται από την παραίτηση τον ωχαδερφισμό και τον συ,βιβασμό.Και όχι έναν απλό συμβιβασμό αλλά έναν ισωπεδωτικό και ολοκληρωτικό συμβιβασμό σε όλα..Στις σχέσεις,στον γάμο,στην δουλειά,στην ζωή ...Στην πολιτική,στην ποιότητα,στα συναισθήματα..
Και όμως όλοι προβαίνουμε σε βαρυσήμαντες ρήσεις που μόνο σκοπό έχουν να θολώνουν την ανεπάρκειά μας και τον φόβο μας...όίτα λίγο τηλεόραση...

Αναστασία
Να τον βγάλουμε επιτέλους έξω ακι να μην φοβόμαστε,να γευθούμε την ζωή,γιατί η ίδια η ζωή είναι μια άγνωστη θάλασσα και το φώς να λάμπει πάντα απ`το πάθος την αγάπη την ζωντάνια την΄λαχτάρα για το υπέροχο άγνωστο που μας περικυκλώνει και η μας αφήνει να ταξιδεύουμε ελεύθεροι μέσα του η μας καταπίνει γιατί δεν είχαμε το κουράγιο να το δούμε κατάφατσα αλλά μέσα από παραμορφωτικούς καθρέπτες.
Ποιό γλυκια΄δεν γίνετε νομίζω..
Σου αφιερώνω το τραγούδι "Βarcelona" με τον Freddy Mercury και την Moncherat Cabayiet..
Aρωγή Νικος
Δυστυχώς δεν υπάρχουν και πλέον όλοι οι άλλοι είναι που τους οδηγούν στο τέλμα.Ο ήρωας ομολογουμένος δεν νομίζω ότι προλαβαίνει να πάρει κάποια ευχαρίστηση,ο ήρωας είναι ήρωας γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς,έχει μια ισχυρή φωνή μέσα του που δεν του αφήνει καμμιά εναλλάκτική λύση εκτός απ`τον ηρωισμό.
Καλή μας μέρα..