Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

First steps in the inner space





Tι πάθος σ`έσπρωχνε,σέρνοντας τα πρώτα σου βήματα,
σαν μεθυσμένος ,χωρίς έλεγχο,να προσπαθείς να λύσεις ένα μυστήριο,χωρίς καμία έκπληξη
Πιασμένος απ`την βεράντα του μπαλκονιού μπουσούλαγες...
Άλλες φορές δοκίμασες ν`ανέβεις τις σκάλες της παιδικής σου ταράτσας,φραγμένης από εμπόδια και όταν τα κατάφερες,έπεσες αναπηδώντας σαν μπάλα από λάστιχο.
Και πάλι τότε καλοκαιριάτικη βραδιά,έλαμπε η λάμπα στην αυλή και μπλέχτηκες στα κλωνάρια της κληματαριάς,μέχρι που ξημέρωσε.
Άλλες φορές μισόπλεες πάνω απ`το ίδιο σώμα που αντίκρισες,μικρού παιδιού,που άκουγε τον Γέρο του βουνού,πετώντας το ποδήλατο στην άκρη.


Και από όλα τα ταξίδια σου στην Γη τι νάμεινε πιό ζωντανό,πιο εκθαμβωτικό στην θύμηση, εκτός,απ`το πάθος,την ορμή,την θέληση που σ`έσπρωχνε σέρνοντας να κάνεις εκείνα κει τα πρώτα σου βήματα....

Δεν υπάρχουν σχόλια: