Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Ποίημα λίγο πριν τον καφέ.


Στυγνό μου απέραντο άπειρο,σ`ευχαριστώ που ορθώνεσαι μπροστά μου,κάθε φορά στις οδούς των ονείρων μου.
Σ`ευχαριστώ που μ`αφήνεις να εκδηλώνομαι σαν αναλαμπή ενός μπουζί μες το χάος.
Νοιώθω δέος κάθε φορά που ανακαλύπτω τους μικρούς θεούς των συστημάτων αναφοράς που ορίζεις και τις νομοτέλειες που με τόση χάρη προσποιείσαι.
Στυγνό μου απέραντο άπειρο,σε θαυμάζω που μ`αφήνεις να σε οικειοποιούμαι και εκδηλώνεσαι στο κάθε κύτταρο του κορμιού μου,στην κάθε σύναψη του εγκεφάλου μου,όταν σε επικαλεσθώ.
Στυγνό μου απέραντο άπειρο,στα φλογοβόλα σου πέρατα μ`άφησες να διαγουμίσω τούνελ τόσα πολλά μέχρι να σε νιώσω,και να αισθανθώ την ολότητα σου για μια στιγμή που ποτέ ξανά δεν με άφησε να κουτσομπολεύσω τον διπλανό μου.
Στυγνό μου απέραντο άπειρο σε ευχαριστώ για ότι μου έδωσες μέχρι τώρα και για αυτά που με καρτερούν καθώς με μαεστρία αρπάζεις το όλο στο τίποτα και με συμπτώσεις αφήνεις την ζωή να υπάρχει.
Στυγνό μου απέραντο άπειρο,γίνε ο οδηγός και ο ελευθερωτής μου από κάθε στάση και αντίληψη που μου περνάει απ`το μυαλό και οδήγησε με όπου θέλεις,δείχνοντάς μου ότι αρμόζει και είναι να δω...


10 σχόλια:

Αναστασία είπε...

Λίγο πριν τον καφέ χμμ
Δεν ξέρω αν θέλω να μου δείξει κάποιος ή κάτι όσα είναι να δω,
Δεν θέλω να με οδηγεί τίποτε πέρα από τις επιλογές μου…
Το άπειρο θα είναι πάντα μπροστά μας απλά δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε όλοι να το φτάσουμε…

Γλυκό μεσημέρι και δροσερό ;)

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ Μ.Ε. - Αναγνωστήρια Δημοτικού ΣΧΟΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗ είπε...

Άπειρο = αυτό που δεν έχει πείρα ή
Άπειρο = αυτό που δεν έχει τέλος
Το δεύτερο είναι αυτό που σου επιτρέπει να έχεις πολλές επιλογές που σε κάνει να αισθανθείς μικρός, άρα έτσι νιώθεις την ομορφιά του σύμπαντος...
Καλό απόγευμα
Νίκος

HELIASTER είπε...

Αναστασία,λοιπόν έτσι και αλλιώς το άπειρο δεν μπορεί να μας δείξει τίποτα άλλο από την φύση του,όσον αφορά αν μας οδηγεί η όχι αρκεί να αναλογιστούμε πόσες είναι οι επιλογές μας γιατί αν είναι άπειρες τότε....
Το άπειρο δεν το φτάνουμε ποτέ,μπορούμε να αισθανθούμε κάποιες ελάχιστες στιγμές κάποιες εκφάνσεις του και μόνο εξ`επαγωγής.Βέβαια αν κοιτάξουμε μέσα μας και προσπαθούσαμε να αναλύσουμε την ψυχή μας τι θα βρίσκαμε?Απ`την άλλα σαν καλά του χάους παιδιά δεν είναι πρωτογενές συστατικό μας το άπειρο??
Αν ζήλεψες τον καφέ,φύγαμε..

HELIASTER είπε...

Και έτσι και εγώ σερφάρω στα κύματά του χωρίς τέλος...
Γιατί δεν φτάνει η αρωγή,έχουμε και την ευδοκίμηση...
Ευχαριστώ και ανταποδίδω..

aa είπε...

Στυγνό; Κάπως δολοφονικό μού ακούγεται αυτό... :0 Αλλά αν το άπειρο είναι απέραντο, το όνειρο τι είναι; Και τελικά είναι προτιμότερο το απέραντο ή το απέθαντο;

Με προβλημάτισε η ανάρτησή σου.

Χαιρετώ.

Αναστασία είπε...

Αν το ζήλεψα λέει;
Παγωμένο φραπέ :)))
Φύγαμε τώρα κιόλας !!

pandora είπε...

Αυτός ο κόσμος όσο μπορεί μας στριμώχνει σε κουτιά. Πώς ν΄απλωθούμε, πώς να αφεθούμε στο άπειρο;

HELIASTER είπε...

Προς ΑΑ.
Αν δούμε πως διαλύονται οι γαλαξίες,πως ρουφάν τα πάντα οι μαύρες τρύπες,πως πεθαίνουμε και γεννιόμαστε εμείς,πως εξαφανίζεται και εμφανίζεται η ύλη και η ενέργεια..Δεν είναι στυγνό και χωρίς συναισθήματα???
Το όνειρο είναι ένα υποσύνολο του απείρου γιατί το άπειρο περιλαμβάνει και την αντίληψη της ύλης που έχουμε στην καθημερινότητα καθώς και τις νομοτέλειες και εκφάνσεις της ενέργειας που συναρμολογούν άπειρους αντιληπτικούς κόσμους πέρα των διαστατικών και άλλων συμβάσεων που υποκείμεθα όντας δίποδα διανοητικά θηλαστικά..
Το απέθαντο είναι υποσύνολο επίσης του απέθαντου γιατί ενώ ρέπει το απέθαντο χρονικά να καλύψει το απέραντο δεν το γεμίζει διαστατικά.
Αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη και είμαι έτοιμος να την αναθεωρήσω με την κατάλληλη ευκαιρία..
Το έναυσμα υπερκαλύπτει τις ευχαριστίες...

HELIASTER είπε...

Πρέπει να συντονιστούν τα στίγματα στον χάρτη.Εγώ αυτή την στιγμή εκπέμπω από 37μοίρες55πρώτα33,95δευτερα north και
23μοίρες41πρώτα31,91δευτερα east ακριβώς.
Εσύ?Μήπως καπουτσίνο φρέντο γλυκό είναι καλύτερα???

HELIASTER είπε...

Χριστός και Παναγιά ....Μαζί σας δεν κάνω καμμία συζήτηση για κουτιά και ούτε θέλω να τα δώ,πιστεύτε με δεν έχω καμμιά περιέργεια.Σας παρακαλώ αν είναι να απλωθείτε να μου πείτε πιό μέρος δεν συμπαθείται.Να καθήσετε στριμόκωλα στο κουτάκι σας να δούμε καμμιά καλή μέρα.Εκτός αν αποποιηθήται με επίσημη συμβολαιογραφική πράξη την οποιανδήποτε αρχετυπική σας συγγένεια με το ψευδώνυμο που διαλέξατε.Σ`αυτή την περίπτωση θα σας πώ ότι οι προσωπικές μου διαπιστώσεις λένε ότι ναι μεν μας βοηθούν όλους από μικρούς να αποκτήσουμε τα κουτάκια μας όλοι, συμπεριλαμβανομένων και των γονιών μας ,αλλά είναι στην απόλυτη εξουσία μας αν αναπτύξουμε αυτοσυνείδηση και αυτοπειθαρχία παράλληλα με σωστη ενδοσκόπηση να τα κάνουμε όλα κομματάκια και να μην παρασυρόμαστε απ`τις δικτατορικές οπτικές των άλλων για εμάς.Εμείς βέβαια στην πλειοψηφεία μας ενισχύουμε η καταστρέφουμε την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς σκορπώντας την ενέργειά μας το ίδιο ,γιατί δεν έχουμε ακόμα καθαρή την εικόνα του εαυτού μας στον καθρέπτη καθώς οικιοθελώς γυαλίζουμε τα μέρη οπου θέλουμε και αφήνουμε σκονισμένα τα υπόλοιπα..
Ελπίζω να υπήρξα σαφής.
Ευχαριστώ πάντως που δεν ανοίγεται ασύστολα τα κουτάκια σας παρά μόνο για τα καλοδεχούμενα και ενδελεχή σχόλια σας...