
And suddenly you burst in,exchanged glances are freezing the instances.
Ready for the never ending dream which was going to begin in a while.
The smell of fear was the detonator which m


The hands were moving forward to the holsters unconsiously .The accumulated death silence was busted in an inner explosion.Some drops from the opened mouths were falling to the floor.The fingers were trembling in an edge of tense.The smoke was climbing to the roof mixed with rates of sun coming from the window.A human moisture escaped by the heavy breaths forfillled ,this crack of time.And not to God above but to your reflexes were hanging the future seconds, one after one.
4 σχόλια:
Να σου χαρίσω ένα χαμόγελο;
Κι ένα φιλί να εκεί στο μάγουλο;
Γιατί μπερδεύτηκα πάλι : )))
Γλυκιά μέρα !
Είναι πολύ όμορφο
Και βέβαια να μου χαρίσεις,αφού το χαρίσεις στον εαυτό σου πρώτα ,και αν σου περισσεύει καλοδεχούμενο και ανταποδιδώμενο στον κύβο.Ευχαριστώ πιο πολύ από πριν..
Μπά... εσύ είσαι πιό όμορφη..
Είναι απόσπασμα από ένα βιβλίο που βαριόμουν να γράψω...
Δημοσίευση σχολίου